Voeding & verzorging

Zorgen is ook een vorm van liefde

Misschien voelt zorgen voor je baby heel vanzelfsprekend.
Misschien juist helemaal niet.

Verschonen. Voeden. In bad doen. In slaap wiegen.
Het zijn handelingen die klein lijken, maar groot kunnen voelen. Zeker als je nog zoekende bent naar je plek. Naar hoe jij als vader dichtbij kunt zijn, zonder precies te weten of je het “goed” doet.

Voor veel vaders zit liefde niet in woorden, maar in doen.
In er zijn. In vasthouden. In zorgen — ook als dat soms onhandig gaat.

Deze fase draait niet om perfect uitvoeren.
Ze draait om nabijheid.
En om het vertrouwen dat groeien mag ontstaan in beweging.

Wat zorgen voor je baby met je doet

Zorgen geeft houvast.
Juist omdat er iets te doen is.

Voor veel vaders voelt verzorgen als een manier om verbinding te maken. Niet praten, niet uitleggen — maar handelen. Iets betekenen met je handen. Met je aandacht.

Tegelijk kan het onzeker maken.
Doe ik dit goed?
Zie ik wat hij nodig heeft?
Mag ik dit op mijn manier doen?

Soms lijkt het alsof er één juiste manier is.
Alsof je beoordeeld wordt, ook al zegt niemand dat hardop.

Maar betrokken vaderschap zit niet in foutloos zorgen.
Het zit in aandacht. In aanwezigheid. In bereidheid om te leren terwijl je doet.

Je baby heeft geen perfecte vader nodig.
Wel een aanwezige.

Wat je als partner misschien ziet (en voelt)

Als partner zie je hem zorgen.
Soms voorzichtig. Soms onhandig. Soms vol overgave.

Misschien wil je bijsturen. Helpen. Uitleggen.
Maar tegelijk zie je ook: hij probeert zijn eigen manier te vinden.

Zorgen is voor hem vaak geen taak, maar een taal.
Een manier om liefde te laten zien zonder woorden.

Ruimte geven hierin is geen afstand nemen.
Het is vertrouwen geven. En erkennen dat betrokkenheid er in verschillende vormen mag zijn.

Samen groeien jullie hierin.
Niet door alles gelijk te doen, maar door elkaar te laten zijn.

De brug tussen jullie

Zorgen voor een baby is zelden iets wat je alleen doet.
Ook als de handelingen klein zijn, bewegen jullie samen.

Misschien gaat het soms stroef.
Omdat jullie verschillend kijken.
Omdat jullie anders voelen wat nodig is.

Waar de één zekerheid zoekt in afstemmen, vindt de ander houvast in doen.
En precies daar ontstaat ruimte — niet door gelijk te worden, maar door elkaar te laten zijn.

Samen zorgen betekent niet alles samen beslissen. In de eerste maanden speelt deze zoektocht vaak het sterkst. Het betekent vertrouwen geven. Ruimte laten. En zien dat betrokkenheid er in meerdere vormen mag zijn. 

In die ruimte groeit verbinding.
Niet omdat alles vastligt, maar omdat jullie elkaar daarin blijven ontmoeten.

Trots op hoe je zorgt

Zorgen voor je baby vraagt geen perfecte handelingen.
Het vraagt aandacht. Aanwezigheid. En de bereidheid om te leren terwijl je doet.

Misschien voelt het soms onwennig.
Misschien twijfel je of je het goed genoeg doet.

Maar zorgen is geen prestatie.
Het is een manier van liefhebben.

En elke keer dat je er bent —
met je handen, je blik, je rust —
ben je al precies dat wat je baby nodig heeft.

Daar mag je trots op zijn.

Wil je meer lezen over aanstaand vaderschap en de fases die daarbij horen? Lees dan verder in onze gids voor aanstaande vaders.